طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن فرآیندها شش تفاوت اصلی دارند

شش تفاوت اصلی طراحی بازی و طراحی گیمیفیکیشن فرآیندها

طراح بازی یا طراح گیمیفیکیشن فرآیندها یا هردو! فرقی نمی کند. هرکدام که باشید، احتمالا با این سوال مواجه شده اید: «تفاوت روند طراحی بازی با طراحی گیمیفای فرآیندهای سازمانی چیست؟» هدف این نوشتار، تفکیک فرآیند طراحی بازی و گیمیفیکیشن است تا طراحان از ابتدای کار با انتخاب راه، روند طراحی جذاب‏ و  اصولی ‏تری داشته باشند.

گیمیفیکیشن این روزها تبدیل به مُد زمانه و نقل محافل شده است. بسیاری از کسب ‏وکارهای بزرگ و کوچک به تیم خدمات سرگرمی فربود انگاره مراجعه می ‏کنند و برای طراحی گیمیفیکیشن فرآیندهای خود مشاوره و کمک می‏ خواهند. اما مشکل همیشگی تفکیک فرآیند طراحی بازی از طراحی گیمیفیکیشن فرآیندها است. تفاوت‏ های ساختاری را مختصراً در ذیل مرور می‏ ‏کنیم:

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در ایده ‏یابی

طراح بازی، برای یافتن ایده‏ای قابل دفاع، نیاز دارد تا ابتدا به یک روایت یک خطی جذاب برسد. خلاقیت خود را به چالش بکشد و به شکار اژدها برود.  انتخاب این روایت باید مورد بررسی تیم قرارگیرد. مقایسه با نمونه ایده‏ های مشابه و بررسی مخاطبان هدف (از لحاظ دموگرافیک و سلیقه‏ ای) و نظرسنجی در مورد ایده بازی، مرحله میانی تعین ایده بازی است. مرحله آخر (پیش از آغاز به طراحی) تعریف و طراحی مکانیزم اصلی و مرکزی بازی است.

برای طراح گیمیفیکیشن فرآیندها، یافتن ایده و طرح در درجه اول به شخصیت برند کارفرما و کسب‏ وکار هدف بستگی دارد. چرا که مخاطبان هدف آن کاملا از پیش مشخص است (برعکس بازی) و احتمالا نام و شماره کاربران اولیه نیز در دسترس است. پس نمی‏ توان در طراحی به سراغ هر ایده‏ ای رفت. پس از نعیین شخصیت برند کسب‏ وکار، باید به سراغ شروع طراحی رفت.

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در هدف از طراحی

طراح بازی، هدف اولیه اش،  ایجاد لذت برای کاربر و سرگرم کردن او است. لذا در ابتدا باید داستان کلی در ابتدا مشخص شده و سپس برای بهترین راه انتقال، تجربه‏ کاربری طراحی شده و فرآیندهای میانی متناسب با روایت کلی طراحی می‏ شود.

طراح گیمیفیکیشن فرآیندها، هدفش ترغیب کاربر به انجام اموری از پیش تعیین شده (متناسب با نیاز کسب‏ وکار و سازمان) است. لذا در ابتدا سیستمی که باید گیمیفای شود تحلیل، سپس رفتار موردپسند مدیران کسب و کار تعیین می‏ شود. حال داستانی متناسب با روندها و مکانیزم‏ های معین شده روایت می شود. به نوعی که به کاربر حس فانتزی مورد نیاز برای لذت بردن از امور معمولی انتقال داده شود.

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در فرآیند طراحی

طراح بازی در روند طراحی، هدف اصلی اش حفظ طرح داستان است. حس لذت کاربر و سرگرم شدنش در درجه اول اهمیت در تمام مراحل طراحی بازی است. باورپذیری روایت بسیار اهمیت داشته و در هر مرحله پیش از فکر به درآمدزایی، باید جذابیت حفظ شود.

طراح گیمیفیکیشن فرآیندها، خط قرمز اصول تعیین شده اولیه اش است. تمام هدف از طراحی ترغیب کاربر به انجام رفتارهای صاحبان کسب‏ وکار است. طراح موظف است در طراحی‏ اش تمام رفتارهای مورد نظر کارفرما را رعایت نماید، حتی اگر به قیمت کاهش جذابیت عمومی باشد.

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در مفهوم درونی

طراح بازی، در بازی (قویترین رسانه عصر حاضر)، عموما مفاهیمی به کاربر انتقال داده می ‏شود. این مفاهیم نه به طور مستقیم، بلکه مفهومی چند کلمه ای در روندی طولانی (روند بازی) در اعماق ذهن کاربر کاشته می‏شود. البته این شامل تمام بازی‏ها نیست و بسیاری از بازی‏ های موبایلی تنها هدفشان سرگرم کردن مشتری است. این سرگرم کردن (همان‏طور که اشاره شد) مهمترین هدف بازی است.

طراح گیمیفیکیشن، هدف اصلی اش درگیر کردن بیشتر کاربر با سامانه یا فرآیندی است که بدون بازی‏گونه‎سازی نیز در جریان است. به نوعی می‏توان هدف اصلی را ایجاد فانتزی در ذهن کاربر است تا از انجام فرآیندها و اموری معمول بیشتر لذت برده و سازمان گیمیفیای شده را به دیگر رقبای تکراری‏ اش ترجیح بدهد.

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در دیزاین و گرافیک

طراحر بازی، پس از تولید طراحی‏ های اولیه و تعیین بودجه پروژه، اطلاعات و طرح‏ های اولیه از رابط کاربری و اتدهای اولیه تجربه کاربر در اختیار آرتیست گرافیکی پروژه قرار می ‏گیرد. طرح گرافیکی نهایی می‏ تواند بست به سلیقه تیم، در سبک‏ های متنوعی باشد و محدودیت در انتخاب به غیر از محدودیت‏ های همیشگی پول و زمان وجود ندارد.

طراح گیمیفیکیشن، علاوه بر محدودیت‏ های ذکر شده (پول و زمان) وفاداری به کلیت طرح ‏های بصری سازمان بسیار اهمیت دارد. چرا که کاربر در عین حال که باید فانتزی ‏ای که از طریق گیمیفیای شدن فرآیند به وی منتقل می‏ شود را درک کند، نباید احساس کند که کل فرآیندهایی که به آنها عادت داشت و خو گرفته بوده است دیگر به کارش نمی ‏آید. در غیر اینصورت، کاربر پس از گیمیفیای شدن، ممکن است به طور کل از سامانه خروج کند، چون این فرآیند جدید با فرآیندی که کاربر به آن علاقه پیدا کرده بود ( و از آن استفاده می‏کرد) متفاوت شده است.

تفاوت طراح بازی و طراح گیمیفیکیشن در درآمدزایی (مانیتیزیشن)

در بازی، که در اینجا منظور بازی‏ های موبایلی است، بخش مهمی بازگشت سرمایه به طور مستقیم از بازی است. لذا تنها دغدغه طراح بازی، طراحی سامانه ای با هدف درگیرکردن کاربران است تا برای پیشرفت در آن حاضر به خرید درون برنامه‏ ای باشند. البته در طراحی باید این نکته را رعایت نمود، که طبق آمار (در بهترین بازی‏ها) تنها ۵% کاربران (حداقل یکبار) در بازی پول خرج می ‏کنند. پس نباید در طراحی برنده شدن کاربر را به خرید مالی گره زد.

طراح گیمیفیکیشن هدفش از طراحی درآمدزایی مستقیم نیست و همین که کاربران درگیر فرآیند شوند (طبق طراحی اولیه) کسب‏ وکار ذی نفع درآمدش افزایش پیدا می‏ کند. حتی در طراحی گیمیفیکیشن فرآیندها، در بسیاری از موارد از اهدای امکاناتی درون فرآیند بازیگونه برای ترغیب هرچه بیشتر کاربران استفاده می‏شود. (شاید شبیه رشوه دادن به کاربر) این نوع از جذب کاربر گران‏ترین شیوه است تا جای ممکن طراحان از آن دوری می‏کنند. این در واقع هنر طراح است که با کمترین هزینه و تنها با استفاده از ابزار طراحی شده درون گیمیفیکیشن، کاربران را جذب و حفظ نماید.

نتیجه گیری

طراحی بازی و طراحی گیمیفیکیشن فرآیندهای سازمانی، به ذات تفاوتی باهم ندارند و احتمالا در بسیاری از موارد، یک فرد هر دو را در رزومه کاری حرفه ای خود ثبت دارد. ولی به یاد سپردن این شش تفاوت، می تواند راهگاشی نخستین  گام در طراحی و روند اجرایی پروژه است. 

همراه وبلاگ خدمات سرگرمی فربودانگاره بمانید تا در مورد بازی و بازی‏گونه سازی بیشتر بدانید.

 

سهراب مستقیم

طراح بازی و گیمیفیکیشن فرآیندها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *